พ่อเฒ่าปลูกมะม่วง ....

          วันหนึ่งขณะที่พระราชาเสด็จออกเยี่ยมราษฎรแถบชานเมือง แลเห็นพ่อเฒ่าคนหนึ่งกำลังขุดดิน จึงร้องถามว่า “นี่พ่อเฒ่า แก่ปูนนี้แล้วมาขุดดินทำไม?” “ข้าจะปลูกมะม่วง” พ่อเฒ่าตอบด้วยอาการงันงก “อีกตั้งหลายปีกว่าจะได้กิน” พระราชาร้องบอก “เออ ข้าไม่ได้ปลูกไว้กินเองดอก ข้าปลูกเพื่อคนอื่น” พ่อเฒ่าตอบ “ท่านนี่ช่างเป็นคนแสนประเสริฐเหลือเกิน เอ้า! เราให้ทองท่าน๑ ถุง เป็นรางวัล” “โอ้! มะม่วงของข้านี่ให้ผลช่างมหัศจรรย์ยิ่งนัก ข้าเพียงขุดหลุมเท่านั้น ก็ได้ทองถึง ๑ ถุงเชียวหรือนี่” พระราชาได้ยินดังนั้นก็ชอบพระทัยประทานทองคำถุงที่ ๒ ให้อีก “โอ! พ่อมหาจำเริญ ข้าเสียดายจริงๆ “เสียดายอะไรหรือพ่อเฒ่า”พระราชาย้อนถาม “นี่ถ้าข้าปลูกเสียตั้งแต่ตอนหนุ่มๆ ข้าก็มีผลมะม่วงมอบให้ท่านแล้ว ข้าคิดช้าไปจริงๆ” พระราชาได้ยินพ่อเฒ่าพูดดังนั้น จึงหยิบทองถุงสุดท้าย ให้พ่อเฒ่าพร้อมกับพูดว่า “เราไปละ! เพราะขืนอยู่ต่อไป เราก็ไม่มีทองถุงที่ ๔ ให้ท่านอีกแล้ว”

          “อย่าดีแต่คิด จงคิดแต่ดี ...อย่าดีแต่พูด จงพูดแต่ดี

อย่าดีแต่ทำจงทำแต่ดี และลงมือทำเดี๋ยวนี้”

** วันนี้ตื่นแต่เช้าอีกแร้ว มีเรียน 11 โมงอ่านะ ม่ายรีบร้อน !!!

** เมื่อคืนนอนยังไง เราก้อนอนมะดิ้นนี่นา หัวโขกเตียงดัง โป๊กกกก  5555

** การบ้านเยอะจัด ยังไม่เสร็จเลยซักวิชา >.<

** เรียน summer กี่วิชาดีเนี่ยเรา.....เฮ้อออออ  >> คิดถึงหม่าม๊า และ ป่าป๊า <<

ปัญญา

หลี่ไป๋ เป็นกวีเอกในสมัยราชวงศ์ถัง ตอนวัยเด็กเขาเป็นคนไม่ชอบเรียนหนังสือ

เขาเห็นว่าการเรียนหนังสือเป็นเรื่องยากลำบากมาก

 ดังนั้นเขาจึงมักหนีเรียนไปเล่นอยู่เสมอ วันหนึ่งขณะที่กลับบ้าน เขาเห็นหญิงชราคนหนึ่งที่มือถือเหล็กแท่ง พยายามออกแรงถูกับก้อนหินใหญ่ที่อยู่บนพื้น

หลี่ไป๋รู้สึกแปลกใจจึงเข้าไปถาม “ท่านยาย ท่านถูอันนี้จะทำอะไร?” หญิงชรากล่าวว่า “ยายจะถูให้มันเป็นเข็ม” “แท่งเหล็กขนาดนี้ถูให้มันเป็นเข็มได้หรือ?” หลี่ไป๋ถามอย่างไม่ค่อยเชื่อ หญิงชรามองหน้าหลี่ไป๋แล้วกล่าวว่า “หลานเอ๋ยขอเพียงให้มีความพากเพียรพยายามถูเช้าถูค่ำทุกวัน แท่งเหล็กอันนี้ก็ย่อมสามารถถูเป็นเข็มได้” หลี่ไป๋ได้ฟังดังนั้นพลันเกิดความรู้แจ้ง รีบวิ่งกลับบบ้านทันที ตั้งแต่นั้นมาเขาไม่เคยหนีโรงเรียนอีกเลย ทั้งยังขยันเล่าเรียนมาก

ดังนั้นต่อมาบทกวีที่เขาเขียนจึงโดดเด่นดูมีชีวิตชีวา

**  วันนี้ตื่นมาก้อ อัพ เลย มีเว็บไซต์แนะนำด้วยน้า >> www.mindcyber.com << เกี่ยวกับธรรมะ

      ใครสนใจก้อลองเข้าไปดูกาน 

**  วันนี้มีเรียน กฏหมาย ยังไม่รู้คะแนนเลย  แล้วช้านจารอดมั๊ยเนี่ยยยย

** อากาศดีนะ  ตอนเช้ามีหมอก นั่งจิบน้ำชาร้อนๆซักถ้วย คงจาดี ^^

   ดวงดาวพร่างพราวเต็มท้องฟ้า

พระจันทร์ปิดตาหลับไหล

เด็กน้อยนอนหลับสบายใจ

พรุ่งนี้จะได้พบวันใหม่ที่สวยงาม  

ความรู้สึก ที่มีให้ บอกได้ยาก

 มากกว่ามาก หรือแค่ไหน ก็ไม่รู้

มีบางสิ่ง อยากจะให้ ไตร่ตรองดู

เพียงเห็นเธอ ยืนอยู่ ก็มั่นใจ

 ฉันกล้าก้าว กล้าหวัง ยังกล้าฝัน

หากเพียงแค่ เธอนั้น ยังยิ้มให้

 อยากบอกว่า เธอเป็นเพื่อนของหัวใจ

นานแค่ไหน ไกลกี่ฝัน ฉันจะรอ

.......

  ..16 มกรา วันครู  สองมือหนูประนม ก้มกราบ... 

        ด.ญ.วรรณรวี .....ระลึกถึงพระคุณของคุณครูทุกท่าน เสมอมาค่ะ  

** อยากให้รักของฉันและเธออยู่เหนือกาลเวลา..

** วันนี้ตื่นเช้าค่อยรู้สึกสดชื่นหน่อย ตื่นสายไม่ดีต่อสุขภาพเรยนะทุกคนนน

** งานก้อยังไม่เสร็จ...เ ฮ้ อ อ อ  กลุ้มจายจิงจิงเร้ย

สั่งฟ้า หอบรัก มาให้

บอกเมฆ หอบใจ มาสู่

โค้งฟ้า โอบกอด ยอดพธู

 คลึงเคล้า โฉมตรู รอบกาย

 วอนลม กระซิบ ข้างหู

 ยอดชู้ อยู่นี่ มิหาย

 ส่งจิต คิดถึง มิคลาย

เช้าสาย บ่ายเย็น รำพัน

 โปรดเถิด สุริยา ข้าอ้อน

 เว้าวอน ส่องหล้า ส่งฝัน

แทนความ อบอุ่น ถึงกัน

 ทุกวัน ไม่ร้าง ห่างไกล

 ราตรี มีจันทร์ พนอเน้า

หมู่ดาว หยอกเย้า ส่องไสว

ทักทอ ร้อยแสง สายใย

ร้อยมัด รัดใจ สองเรา

** วันนี้ตื่นสายได้ยังงายกาน >.<

** ตื่นมาก้อมา add ซะหน่อย  กลอนบทนี้สุดซึ้งเรยม๊ะ คิดว่างั้นมั๊ยค๊ะ...

** สุขเล็กๆ ของมู๋น้อย JinNie  ไม่มีใครรู้นอกจาก.... ^O^

** ... ไปให้ถึงฝั่งฝัน ...นะคนดี...ฉันนี้จะเป็นกำลังใจ... ก้าวไปถึงฝันด้วยกัน...